‘t Lijnpad gaat over het gebied van de Dichterswijk, de Catharijnesingel, het Centraal Station, de Jaarbeurs en veel meer. Dit Gerecht lag in de Stadsvrijheid van Utrecht. Maar wat was ‘t Lijnpad oorspronkelijk en wat gebeurde er?

In het jaar 950 moest het gebied ten westen van de Catharijnesingel opnieuw ontgonnen worden. Het werd het Gerecht ’t Lijnpad met een eigen bestuur met schepenen en een schout. Het gebied bleek zeer geschikt voor land- en tuinbouw en rijk aan de grondstof klei, zeer geschikt voor de vestiging van baksteen- en dakpanfabrieken. Het is het gebied waar de bebouwing na de aanleg van het spoor vanaf 1843 sterk is gewijzigd. Tot het jaar 1860 was dit geen veilig gebied om te wonen.

’t Lijnpad staat vol verhalen met veel nieuwe feiten die nog niet eerder beschreven zijn. De Geertekerk heeft er eerst gestaan, het werd daarna de vestigingsplaats van de Ridderlijke Duitse Orde. Na de aanleg van vaarten vestigden zich er fabrieken voor dakpannen en stenen. Ook begon een ondernemer er met de productie van kunstcement. Er waren succesvolle zakenvrouwen en een ondernemer die begon met een zwemschool. In dit gebied verhuurde de stad tientallen jaren grond om als volkstuinen te gebruiken, voordat er kazernes werden gebouwd. Steeds wordt aangestipt wat er na 1850 in ‘t Lijnpad gebeurt. ’t Lijnpad is een historisch boek, vol verhalen die gebaseerd zijn op oorspronkelijke bronnen waar naar verwezen wordt.

Prijs voor leden van de Historische Vereniging Oud-Utrecht € 18 (1 boek per lid). Winkelprijs € 23,95.